MOBILIZACIÓNS MÁIS ALÁ DO PODER ADQUISITIVO
As traballadoras de Zara-Lefties na Zona de Valencia, organizadas ao redor da CGT, convocaron unha concentración o venres 31 de maio para esixir fins de semana de calidade. Segundo informan a través dun comunicado “dende que se constituíu o novo comité no mes de setembro, reunión tras reunión, non desistimos en solicitar fins de semana de calidade”. A gran multinacional da “roupa sucia”, negouse dende os seus inicios a negociar co novo Comité de Empresa constituído en Valencia, polo que “vémonos obrigadas a mobilizarnos”. E continúan “Debido a que as negociacións do plan de Igualdade seguen estancadas e a propósito que noutras provincias como en Sevilla ou Madrid téñeno pactado, decidimos saír ás rúas e loitar por fins de semana de calidade”. Segundo informa Olga Baeza, representante sindical de CGT Zara e Lefties Valencia “no resto de territorios só concedéuselles ás persoas con cargo, excluíndo así ao resto do persoal”. Para a sección sindical “O noso obxectivo é fomentar a conciliación de vida persoal e laboral”. E conclúe: “O noso compromiso e dedicación no traballo son indiscutibles, pero tamén é crucial que coidemos do noso benestar e manteñamos un equilibrio saudable entre ambos”.
O persoal de Acerinox en Los Barrios (Cádiz) leva xa 120 días en folga e, por tanto, sen cobrar. A factoría, que produce e exporta aceiro inoxidable, está parada. A dirección da multinacional, que cotiza no Ibex, e o comité non lograron pechar un acordo sobre o novo convenio laboral neste tempo. Son máis de 2.000 familias directamente implicadas, entre o persoal de Acerinox, unhas 1.800 persoas, e as das contratas. Na negociación do convenio de Acerinox percíbense varias claves que puidesen explicar a duración da folga segundo publica a CGT de Andalucía. “Os obxectivos de quen traballan están manifestados con claridade e transparencia na súa plataforma. Non así os da empresa, que mostra unha proposta á baixa mantendo oculta información máis que relevante sobre o plan estratéxico do grupo mundial. Non están a negociar uns empresarios de aquí con persoas traballadoras de aquí. Unha negociación teledirixida dende o “estranxeiro” faise moi complexa polo opaca. Se ademais, ao longo da negociación, a empresa amaga e ameaza abertamente con pechar a empresa, o asunto non deixa moitas dúbidas sobre o verdadeiro interese en negociar que a empresa Acerinox tivo. Más aínda cando a empresa comeza ninguneando, non recoñecendo a quen lexitimamente foron elixidos polas persoas traballadoras para representalas. Denuncialas ante xulgados para que a demanda pese como “espada de Damocles” non parece mostrar un talante conciliador”. A intrusión da Junta de Andalucía no conflito laboral, que afecta xa a toda a comarca, tampouco logrou desbloquealo. A mediados de maio, a inmensa maioría do persoal –1.200 sobre 1.639 votos– rexeitou nunha votación o plan que se lles presentaba, que viña do Consello Andaluz de Relacións Laborais, CARL, e que a empresa aceptara. O pau que o NON maioritario dos traballadores deu aos “mediadores” do CARL foi tremendo. Tratábase dunha “proposta alternativa”, ditada pola empresa non para negociala senón coa intención de que o comité de folga sen dicir nin pio a sometese á asemblea de traballadores. Coma se o comité fose un “simple recadeiro”. Sen embargo os traballadores deron o seu respaldo ao comité e botaron ao traste este xeito de actuar de tantas empresas de tomar ao comité como simples recadeiros das súas decisións. A exemplar resposta dos traballadores non é tanto polo diñeiro como pola conciliación familiar e a defensa do tempo libre, negándose as medidas de flexibilidade laboral que quere impoñer Acerinox. Un dos primeiros puntos de enfrontamento na negociación do convenio colectivo foi o recoñecemento como interlocutor ou negociador do comité de folga, xa que en principio, aínda que finalmente cedeu, a empresa consideraba que a representación dos traballadores para a negociación debía recaer no comité de empresa, onde están representados cinco sindicatos diferentes. Como di a CGT de Andalucía “Queda agardar que Acerinox déase conta de que o enfoque e as persoas que a representan fracasaron. Asuma a plena representatividade do comité de folga. Retire as demandas. Designe novos negociadores. Reformule a súa proposta de flexibilidade laboral que a faga compatible coa conciliación da vida familiar e laboral”.
Tamén en Andalucía, concretamente en Málaga, os traballadores de limpeza da fábrica de cervexas San Miguel, propiedade de Mahou, levan un mes de folga, dende o 2 de maio. O conflito, vén provocado polo trato desigual ás traballadoras segundo o tipo de contrato e a actitude represiva cara ao persoal por parte da empresa EULEN, responsable da limpeza no centro de traballo. Como consecuencia da folga a falta de hixiene na planta cervexeira provoca unha insalubridade notable. Pese a que a subdelegación do Goberno en Málaga prohibiu unha marcha o pasado 20 de maio en apoio á folga indefinida, nunha clara vulneración do dereito de reunión e manifestación, poucos días despois a patronal Mahou decidiu despedir a Eulen e cambiar de empresa adxudicataria do servizo de limpeza a partir do 1 de xuño á empresa Acciona. Acciona convocou a CGT e ao comité de folga para abordar a situación, coñecer o conflito e, confían dende CGT, tamén buscar solucións para a normalización das relacións laborais neste centro de traballo.
(Fontes: Varias CGT)