UN COMPA DOS MOVEMENTOS SOCIAIS NA MARCHA MUNDIAL A GAZA. II PARTE
No anterior número de La Campana informabamos directamente dende o corazón da Marcha Global a Gaza por medio dun compa que está participando nela. O obxectivo da Marcha Mundial a Gaza era agruparse na cidade portuaria de al-Arish no Sinaí e comezar unha mobilización a pé cara á fronteira con Gaza, a Rafah, atravesando unha zona militar, para forzar, de maneira pacífica, o fin do asedio en Gaza mediante a apertura dun corredor humanitario. A crónica chegou ata o pasado luns 16 de xuño reproducindo a mensaxe que nos enviaba Edi dende Exipto anunciando a desarticulación da marcha
Luns 16 de xuño:
A marcha oficialmente desactivada em Egito. Inda Nom saiu o comunicado oficial. Alternativas: ir a Túnez a unir-se à caravana terrestre, que está regresando desde Líbia, onde a parárom. E/ou ir a Bruselas. O ánimo geral está um pouco baixo. Egito elevou o nível de seguridade a nível 4 que tamém pode afetar à populaçom egípcia. De Port Said nos retirámos para Alexandria.
Dim que estam evacuando Al-Arish.
O martes 17 de xuño achegábanos o comunicado oficial, tamén publicado no anterior número, que baixo o título “LA MARCHA GLOBAL A GAZA SE EXPANDE” anunciaba que “Ya no estamos planeando más acciones en Egipto, pero ahora estamos organizando activamente los próximos pasos, tanto de forma colectiva como a través de nuestras delegaciones nacionales y regionales. Aunque la marcha no se desarrolló como se había planeado inicialmente, el espíritu, la unidad y la determinación de esta red global nos inspiran a seguir adelante. Perseguiremos incansablemente todas las vías posibles para poner fin a las atrocidades en Palestina y para promover la vida, la dignidad y la autodeterminación del pueblo palestino. La Marcha Global a Gaza no ha terminado. Apenas ha comenzado”.
Ao mesmo tempo, tamén remitiunos unha nota de prensa para á súa difusión inmediata alertando da represión do goberno exipcio e esixindo “la liberación inmediata de las activistas humanitarias secuestradas, golpeadas y detenidas por la policía secreta egipcia. Entre ellas Saif Abukeshek, coordinador internacional y de nuestra campaña estatal”. A preocupación pola “escalada continuada de detenciones ilegales contra personas vinculadas a nuestra misión pacífica” estendíase a todas as que seguíamos con expectación o desenrolo da Marcha. A pesares do “anuncio oficial de que ya no se planean más acciones en Egipto, las autoridades han intensificado la represión, detención y abuso contra las participantes”. A situación convertérase en perigosa para os participantes “Por lo tanto, pedimos a las autoridades egipcias que no sigan agravando la situación, que liberen a todos los detenidos y que permitan a todos los participantes en la marcha regresar sanos y salvos a sus hogares” inquietábannos dende Exipto. Especialmente preocupante era o sucedido o día anterior “cinco personas fueron secuestradas por la policía secreta mientras estaban sentadas en una cafetería de El Cairo. Entre los secuestrados se encuentran: Jonas Selhi (Noruega), Huthayfa Abuserriya (Noruega) y Saif Abukeshek (España/Palestina). Los tres fueron vendados, esposados, interrogados y brutalmente golpeados. Según Jonas, a quien se permitió una breve llamada desde la custodia policial, los secuestrados fueron sometidos a violentos interrogatorios. Jonas informó de que Saif, ciudadano español de origen palestino, fue objeto de malos tratos especialmente graves. Su paradero actual sigue siendo desconocido y el equipo jurídico de la campaña no puede comunicarse con él. Tampoco se ha confirmado el estado de los dos ciudadanos egipcios con los que se encontraban”. A mesma nota de prensa sinalaba a mentira e falsidade do goberno exipcio “Pedimos a las autoridades egipcias que mantengan su compromiso declarado con la libertad del pueblo palestino y pongan fin a sus tácticas ilegales y abusivas contra defensores pacíficos”. Lamentablemente esa mentira, esa burla a humanidade, ese enterramento do dereito internacional baixo os escombros de Gaza, era seguido polos embaixadores en Exipto de moitos estados, entre eles o español. “Dadelhe canha ao cretino do embaucador en Egipto” escribíanos Edi, notablemente molesto, cando lle contamos que estabamos a difundir os contidos da nota de prensa urxente e que en Pontevedra, a CGT e Pontevedra con Palestina, tiñamos convocada unha concentración para o xoves onde íamos denunciar a situación.
Afortunadamente ese mesmo martes, apenas unhas horas máis tarde recibimos outra mensaxe de Edi:
Soltarom ao Saif, vai caminho Roma. A gente que detiverom com el também.
Estam entrando nos hoteis das compas gregas.
A fortuna anterior non duraba moito. As autoridades exipcias seguían coa represión. Unha hora máis tarde chegaba a mensaxe:
Estam entrando en todos os hoteis onde hai compas no Cairo. Querem asegurarse de que marchamos…
Esa mesma tarde noite a CGT de Pontevedra denunciaba todos estes feitos mediante un comunicado de prensa e chamaba ao pobo de Pontevedra e contorna a participar na concentración convocada para o xoves 19, xunto a Pontevedra con Palestina, CONTRA O XENOCIDIO PALESTINO E OS SEUS CÓMPLICES. Un xenocidio no que cada día revélanse máis e máis complicidades á vista de todo o mundo.
O mércores 18, tras dicirnos que estaba perfectamente, Edi contábanos o sucedido o anterior venres 13, cando os participantes da marcha ían cara a Ismailiya en pequenos grupos e foron freados por dous controis policiais. Un grupo de xente, entre elas Edi, “en distintos meios de transporte e de distintas formas libramos os dous controis”:
Segundo conta umha compa no segundo control na estrada o día 13 houvo momentos muito duros. Pararom unmhas 300, 400 pessoas. A madera obligounas a voltar ao Cairo. Algumhas marcharon pola sua conta. Outras decidirom resistir. A madera fechou um pequeño local de refrescos e chucherías e foi arrinconando às compas. Apareceu gente de paisano cuns adolescentes, estes empezaron a tirar botellas de agua às compas com intençom de fazer dano e os maiores a bater na gente. Ao final levarom a todas pola forza. Houvo muitos infiltrados entre a gente.
O xoves 19 re-cibíamos un pequeno esbozo do reconto das deportacións re-presivas:
No disponemos de número total de deportaciones a nivel global, pero son cientos (se calcula que más de 300 desde el 11 al 14 y ha podido aumentar).
En nuestra campaña:
– 15 deportaciones, incluidas la de Saif Abukeshek, coordinador de la campaña estatal y miembro del grupo coordinador internacional.
Hay que sumar la de Manu Tapial, con doble nacionalidad española-canadiense. Fue nuestro equipo legal a través del consulado español quien trabajó en su liberación porque la embajada canadiense se desentendió.
O mesmo xoves tamén recibiamos os plans futuros da Marcha Global a Gaza:
La Marcha Global por Gaza te convoca a unirte a una movilización masiva y pacífica por Gaza, en Bruselas del 20 al 27 de junio.
Programa:
-Comienza la noche del 20, 21 y 22 de junio: Instalación de un campamento, debates, stand de concienciación y actividades.
-23 de junio: Protestas para exigir la cancelación del acuerdo de asociación entre la Unión Europea e Israel, durante la reunión del Consejo de Ministros.
-24 y 25 de junio: Campamento, sentada, stand de concienciación y actividades.
-26 y 27 de junio: Manifestaciones durante la reunión de Jefes de Estado y de Gobierno en el Consejo Europeo.
Gaza clama de dolor. Gaza espera nuestra solidaridad. Después de Egipto, que nuestras voces resuenen a las puertas de Europa. Demostremos nuestra inquebrantable determinación para poner fin a esta masacre. Se ha derramado demasiada sangre. Se han robado demasiadas vidas. Es hora de actuar juntos, romper el silencio y denunciar la complicidad de los poderosos.
Hoxe, domingo 22 de xuño, no momento de pechar esta edición de La Campana, chega unha mensaxe de Edi ao telefóno:
Estou no aeroporto de O Cairo. Vou cara Barcelona e logo Vigo. Nom dou para ir a Bruxelas. Saúde
Saúde e boa viaxe de regreso compañeiro!
